Apelacioni sud u Parizu potvrdio je presudu protiv Marin Le Pen zbog zloupotrebe sredstava EU, što je izazvalo novu raspravu o njenoj političkoj sudbini. Marin Le Pen, koja vodi stranku Nacionalno okupljanje (Rassemblement National, RN), suočava se sa izazovima u vezi sa mogućim kandidovanjem na predsedničkim izborima 2027. godine, jer je takođe podložna nošenju elektronske nanogice.
Nakon Le Pen, pažnja se prebacuje na Žordana Bardela, mladog lidera RN, koji se smatra mogućim kandidatom za predsednika. Sa aktuelnim predsednikom Emanuelom Makronom, koji ne može da se kandiduje ponovo, stranka RN može imati priliku da ostvari značajan rezultat.
Pobeda Nacionalnog okupljanja na vidiku
Istraživanja javnog mnjenja sugerišu da bi Le Pen (32%) ili Bardela (38%) mogli pobediti u prvom krugu, sa mogućnošću ulaska u drugi krug sa značajnom prednosti. Bivši premijer Eduar Filip iz stranke Horizonti se smatra najjačim protivnikom, a njegov uspeh će zavisiti od sposobnosti da ujedini centrističke i levičarske glasače.
Stručnjaci upozoravaju na to da je verovatnoća pobede RN veća nego ikad ranije, a to ukazuje na promene u francuskoj političkoj dinamici. RN se sve više distancira od desno ekstremističkih stranaka u inostranstvu, nastojeći da se poveže sa umjerenijim strankama.
Strategija „dedemonizacije“ RN
Marin Le Pen je implementirala strategiju „dedemonizacije“, koja se u osnovi sastoji od udaljavanja od antisemitizma i otvorenog rasizma, kako bi stranka postala prihvatljivija za širu publiku. Ova strategija se odražava i u distanciranju od nemačke stranke AfD, koju RN smatra previše ekstremnom.
Žordan Bardela je nedavno imao sastanak sa nemačkim ambasadorom u Parizu, gde je pohvalio kancelara Fridriha Merca, naglašavajući zajedničke ideološke osnove i kritikujući trenutne politike EU.
Potencijalni sukobi u budućnosti
Ukoliko RN pobedi na izborima, stručnjaci predviđaju značajne sukobe s Nemačkom, posebno u vezi sa energetskom politikom i doprinosima EU. Ovaj scenario može dovesti do povećanog pritiska na Nemačku da preuzme veće obaveze.
Iako se očekuju trenja, analitičari ne predviđaju potpuni prekid saradnje između Francuske i Nemačke. Situacija bi mogla biti slična onoj sa italijanskom premijerkom Đorđom Meloni, gde je došlo do brzog uspostavljanja partnerskih odnosa nakon izbora.
U svetlu ovih političkih promena, ostaje da se vidi kako će se razvijati odnosi između Francuske i Nemačke i kako će to uticati na buduće evropske politike.
