U jednom od najvećih rudnika uranijuma na svetu, poznatom kao „Wismut GmbH Schlema-Alberoda“, koji se nalazio u nekadašnjoj Istočnoj Nemačkoj, ostavljeno je ozbiljno toksično nasleđe. Zatvoren 1990. godine, rudnik je postao izvor radioaktivnog zagađenja, a njegovo saniranje zahteva skupe i dugotrajne procese.
Nakon zatvaranja rudnika, podzemni hodnici su se ispunili kontaminiranom vodom koja i dalje zahteva stalno prečišćavanje. Iako je poznato da uranijum može izazvati ozbiljna oštećenja kod ljudi i drugih živih bića, istraživanja pokazuju da su određeni mikroorganizmi sposobni da prežive u ovim ekstremnim uslovima.
Naučnici su otkrili da ovi mikrobi mogu stabilizovati uranijum i smanjiti njegovu pokretljivost u životnoj sredini.
Istraživački tim iz nemačkog Helmholtz-Zentrum Dresden-Rossendorf (HZDR) i Univerziteta u Granadi u Španiji objavio je rezultate svojih istraživanja u naučnom časopisu „Nature Communications“. Istraživači su otkrili da bakterije mogu koristiti uranijum rastvoren u vodi i pretvoriti ga u stabilna hemijska jedinjenja kada imaju pristup glicerolu kao izvoru hrane.
Tokom eksperimenata, bakterije su pretvorile uranijum u njegov petovalentni oblik, koji se retko viđa u prirodi i omogućava da se uranijum „zaključava“ u stabilnim mineralnim jedinjenjima. Ova otkrića bi mogla pružiti novu nadu u borbi protiv radioaktivnog zagađenja.
Potencijal bakterija u bioremedijaciji
Bioremedijacija, koja se koristi kao alternativa klasičnim metodama prečišćavanja, pokazala je potencijal za smanjenje koncentracije uranijuma u zagađenim vodama. Ove bakterije mogu postati važni saveznici u borbi protiv radioaktivnog zagađenja, ne samo u Nemačkoj, već i širom sveta.
Iako su rezultati istraživanja specifični za određene geološke uslove, procesi otkriveni tokom istraživanja mogu biti primenljivi na druge zagađene vode. Međutim, istraživači naglašavaju potrebu za daljim istraživanjima kako bi se utvrdila bezbednost i efikasnost korišćenja bakterija u sanaciji zagađenih područja.
