Inspirisana pripovetkom Fjodora Mihajloviča Dostojevskog, predstava ‘Gospodin u čizmama od dima’ donosi tragikomičnu analizu ljudskih odnosa i borbu za moć u ruralnom okruženju. Radnja, postavljena u dom pukovnika Jegora Iljiča Rostanjeva, istražuje teme potčinjenosti i kontrole, a reditelj Marko Misirača uspeva da predstavi likove koji su iako smešteni u prošlost, vrlo savremeni.
Scenografija, koju potpisuje Vladimir Pavlović, sadrži minimalistički dizajn sa praznim prostorom i stepenicama koje simbolizuju mogućnost promena. Ova postavka, iako zanimljiva, povremeno nedostaje dinamike koja bi dodatno obogatila vizuelni aspekt predstave.
U fokusu režije je rad sa glumcima, pri čemu Svetlana Bojković tumači generalicu Krahotkinu kao grotesknu i otuđenu ličnost, dok Tihomir Stanić igra Fomu Fomiča, spletkaroša koji predstavlja tiraniju i manipulaciju. Njegov lik podseća na Molijerovog Tartifa, sa elementima licemerja i egomanije.
Jovana Balašević i Branislav Zeremski takođe doprinose snažnim karakterizacijama, dok Vladan Gajović igra Ježevikina, oca lepe guvernante, sa izraženim lukavstvom u potrazi za bogatstvom. Natalija Spasova, kao Sašenjka, na početku se bori protiv tiranije, ali se ubrzo povlači u opštu klimu pokornosti.
Tematski, predstava izaziva važne diskusije o ljudskoj prirodi i potrebi za kontrolom, podsećajući nas na sveprisutni dvostruki moral. Iako se bavi značajnim pitanjima, može se reći da je mogla biti snažnija i dublja u svojim značenjima, ostavljajući prostor za dalje razmatranje.
